Od rzeźby do konstrukcji
Stół Re:Panel wywodzi się bezpośrednio z rzeźbiarskiego obiektu Re:Panel, po raz pierwszy zaprezentowanego podczas Salone del Mobile 2025. To, co początkowo było pionową, autonomiczną formą metalową—eksploracją redukcji, logiki konstrukcyjnej i industrialnej otwartości—zostało przekształcone w poziomą płaszczyznę. Ta transformacja nie jest jedynie formalna; redefiniuje funkcję obiektu, przesuwając go z obszaru kontemplacji w stronę użytkowości, zachowując jednocześnie jego konceptualną intensywność.
zdjęcie: Szymon Jędrzejewski/Alex Iwański/Julia Leus
Nieoczywista powierzchnia
Na pierwszy rzut oka blat przeczy konwencjonalnym oczekiwaniom. Perforowany rytmiczną siatką otworów, podważa ideę ciągłej, pełnej powierzchni. Te pustki nie są dekoracyjne—mają charakter strukturalny, konceptualny i generatywny. Brak materiału staje się równie znaczący jak jego obecność, odzwierciedlając konsekwentne dążenie Zięty do radykalnej redukcji i efektywności.
-large-2-large.jpg)
Szczerość materiału i brutalistyczna ekspresja
Wykonany ze stali i formowany w technologii FiDU, stół posiada wyraźnie brutalistyczny charakter. Jego surowa, industrialna obecność zostaje złagodzona przez subtelne wykończenia powierzchni oraz grę światła na jego nadmuchiwanej geometrii. Cylindryczne nogi, masywne, a zarazem lekkie, stabilizują kompozycję, ujawniając napięcie między masą a powietrzem—między tym, co wydaje się ciężkie, a tym, co w rzeczywistości jest ultralekkie.
zdjęcie: Szymon Jędrzejewski/Alex Iwański/Julia Leus
zdjęcie: Szymon Jędrzejewski/Alex Iwański/Julia Leus
Widoczna logika konstrukcji
Stół Re:Panel jest manifestacją myślenia konstrukcyjnego. Każdy otwór, każda krzywizna i proporcja są wynikiem precyzyjnie obliczonego rozkładu sił i zachowania materiału. To stół, ale także prototyp—skondensowana idea architektoniczna. Podobnie jak wiele realizacji Zięty, funkcjonuje jednocześnie jako obiekt użytkowy i model badawczy, redukując złożone ambicje konstrukcyjne do skali domowej.
zdjęcie: Szymon Jędrzejewski/Alex Iwański/Julia Leus
Rola pustki
Perforacje w blacie wprowadzają nową dynamikę przestrzenną. Światło przenika przez strukturę, tworząc zmienne układy pod powierzchnią stołu. Obiekt nie kończy się na swoich krawędziach—rozszerza się w dół, aktywizując podłogę i otoczenie. Pustka staje się aktywnym uczestnikiem projektu—niewidzialną architekturą kształtowaną przez światło i cień.
zdjęcie: Szymon Jędrzejewski/Alex Iwański/Julia Leus
Forma braku i współpracy
To, co początkowo wydaje się koniecznością konstrukcyjną, staje się punktem wyjścia do dialogu artystycznego. Otwory w blacie doprowadziły do współpracy inaugurowanej podczas Salone del Mobile 2026: Zieta x Szwed. Partnerstwo to wprowadza ceramiczne formy, które zamieszkują pustki—wypełniając je, przerywając lub wchodząc z nimi w nieoczywiste relacje.
Ceramika w metalu
W ramach tej współpracy ceramiczne rzeźby zostają umieszczone w stalowej strukturze, tworząc wielowarstwową kompozycję. Zawieszone pod blatem, przekształcają jego spodnią część w pole ekspresji artystycznej. Kontrast między precyzją metalu a dotykową, ekspresyjną naturą ceramiki tworzy nową narrację materiałową—łączącą kontrolę i spontaniczność.
Obiekt żywy
Re:Panel nie jest formą zamkniętą. To system ewoluujący—otwarty na interpretacje, modyfikacje i współpracę. Od swoich początków jako rzeźbiarski „offcut” po obecną rolę funkcjonalnego obiektu wzbogaconego interwencją ceramiczną, pozostaje świadectwem ciągłej eksploracji. To stół, struktura i platforma dla przyszłych idei.
-large.jpg)
Dialog z Jeanem Prouvé
Re:Panel Table wchodzi również w bezpośredni dialog z dziedzictwem Jeana Prouvé, szczególnie z jego koncepcją „façade panel”. Podobnie jak Prouvé, Zięta traktuje metal jednocześnie jako strukturę i powierzchnię—element definiujący przestrzeń i przenoszący obciążenia. Logika prefabrykacji, powtarzalności i efektywności jest wpisana w DNA stołu.
Nowy panel
Re:Panel reinterpretuję dziedzictwo Prouvé poprzez współczesne narzędzia i technologię FiDU, przekształcając ideę panelu architektonicznego w ultralekki, nadmuchiwany obiekt stalowy. To jednocześnie hołd i kontynuacja—refleksja nad tym, jak zasady Prouvé mogą ewoluować w erze projektowania obliczeniowego i zaawansowanej produkcji.
